ਇਸ ਵੇਲੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨਾ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਹਿੰਦੂ ਕੈਲੰਡਰ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਮਹੀਨਾ ਹੈ। ਧਾਰਮਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖਾਸ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਦੌਰਾਨ, ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਰੱਖਿਅਕ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਜਾਗਦੇ ਹਨ। ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਮਹੀਨਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੁਰਾਣਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੌਰਾਨ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਦੀਵੇ ਜਗਾਉਣਾ ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੌਰਾਨ ਕਥਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਲਾਭਕਾਰੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੌਰਾਨ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਕਥਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਦੌਰਾਨ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਤਾਂ ਆਓ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹੀਏ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਜੋ ਕਾਰਤਿਕ ਵਰਤ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਵਰਤ ਤੋੜਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਖੁਦ ਆਉਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਖਿਚੜੀ (ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਹਲਵਾ) ਦਾ ਇੱਕ ਕਟੋਰਾ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।

ਉਸ ਦੇ ਗੁਆਂਢ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਔਰਤ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਈਰਖਾ ਕਰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਆਉਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਿਚੜੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਗਈ, ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਖਿਚੜੀ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਗੁਆਂਢੀ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ ਅਜੇ ਵੀ ਦੂਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਕਟੋਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਖਿਚੜੀ ਚੁੱਕੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ ਕਾਰਤਿਕ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖਿਚੜੀ ਦਾ ਕਟੋਰਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਭੁੱਖੀ ਰਹਿ ਗਈ। ਉਹ ਪੁੱਛਦੀ ਰਹੀ, “ਮੇਰੀ ਖਿਚੜੀ ਕਿੱਥੇ ਗਈ?” ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਗੁਆਂਢੀ ਨੇ ਖਿਚੜੀ ਸੁੱਟੀ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਪੌਦਾ ਉੱਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੋ ਫੁੱਲ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਰਾਜਾ ਫੁੱਲ ਘਰ ਲੈ ਆਇਆ ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ ਦੇ ਘਰ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਫੁੱਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਅਤੇ ਘਰ ਲੈ ਆਇਆ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁੰਘ ਕੇ, ਉਹ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਗਈ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹੀ ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ ਮਿਲਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਫਿਰ ਵੀ ਪੁੱਛਦੀ ਸੀ, “ਮੇਰੀ ਖਿਚੜੀ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਕਟੋਰਾ ਕਿੱਥੇ ਹਨ?” ਹਰ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਸਨ, “ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਖਿਚੜੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਕਟੋਰਾ ਹਾਂ।” ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਪਰ ਉਹ ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਰਾਜੇ ਨੇ ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਸਾਡੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਪਰ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ?” ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, “ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੈਨੂੰ ਖਿਚੜੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਕਟੋਰਾ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।” ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਨਹਾਂ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆਈ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਖਿਚੜੀ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਟੋਰਾ। ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ, “ਮੇਰੀ ਖਿਚੜੀ ਕਿੱਥੇ ਗਈ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਕਟੋਰਾ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ?” ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਹਾਡੇ ਗੁਆਂਢੀ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਖਿਚੜੀ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਖਿਚੜੀ ਸੁੱਟੀ ਗਈ ਸੀ ਉੱਥੇ ਪੌਦਾ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਜਿਸ ਤੇ ਦੋ ਫੁੱਲ ਲਗੇ ਅਤੇ ਉਹ ਫੁੱਲ ਰਾਜੇ ਨੇ ਤੋੜੇ ਅਤੇ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਣੀ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਪੁਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।